Mossenger

Anna Garforth maakt 'Green Graffiti'. Ik kwam het tegen toen ik een lessenreeks over straatkunst aan het maken was (ik ben docent beeldende vorming in spe). Deze Britse ontwerpster noemt haar kunst 'Mossenger'. Dankzij het boek 'Guerilla Art Kit' van Keri Smith, dat hier in de kast staat, weet ik hoe je deze kunst maken moet. Je maakt een mengsel aan van o.a. moszaadjes, water en karnemelk. Je kunt er dan een woord mee op de muur schrijven. Liefst op een muur die niet al te glad is. Voor je het weet, groeit er een woord uit de muur.

Anna Garforth makes 'Green Graffiti'. At the moment I'm writing a teaching assignment about 'Street Art'. I become an art teacher. The British designer calls her art 'Mossenger'. Thanks to the book of Keri Smith 'Guerilla Art Kit' I know how to make this sort of art. You make a mixture of water, seeds of moss, buttermilk and more. Then you can write a word on a wall. It needs to be a robust wall. After a little while, the word grows on the wall.

Meer/more info: http://www.crosshatchling.co.uk/ and then check 'Sporeborne'.

Tafelkleed

Een van mijn vroegste jeugd- herinneringen: gruwelen van een bakje gevuld met griesmeelpudding. Van mijn ouders moest ik het als 4-jarige opeten, maar na drie dagen kregen ze eindelijk door dat ik het toetje echt niet lustte. (Wellicht was het toen al een signaal. Sinds veertien jaar heb ik een lactose-intolerantie.) Zo'n traumatische ervaring zou ik mijn kinderen niet aan doen. Proberen moet, maar iets tegen heug en meug opeten zeker niet. Lang geleden heb ik mijn herinnering vastgelegd op canvas. Ik vind het geen somber schilderij, integendeel. Mijn moeders tafelkleed is namelijk mijn favoriet. Inmiddels is het kleed, dat zomers buiten op de tafel ligt, verbleekt door de zon. Maar door het schilderij, vergeet ik de kleuren nooit meer.

One of my earliest youth memories: eating semolina pudding. Brr..disgusting! I was four and my parents told me to eat it up. After three days trying after dinner, they finally found out that I really disliked it. (Maybe it was a sign. Since fourteen years I have an intolerance for lactose and I don't eat dairy food.) Such traumatic experience, I wouldn't dare to put on my own children. They have to try, but if they don't like it it's not a big deal. A long time ago I painted my memory on canvas. The painting is not sad at all. It's because my mothers table cover. It's my favorite. In the summer, it's outside over the garden table. The sun has washed it over the years. Through the painting, I will never forget the colours.

Vreemde vogel

Enkele maanden geleden zag ik op de website van Martha Stewart een leuk project: een pomponnen kalkoen. Omdat ik nog een pompon had liggen (die ik trouwens voorheen altijd 'pompoen' noemde), begon ik aan het project. Maar omdat ik niet het goede materiaal had voor de pootjes heb ik er maar mijn eigen variant van gemaakt. Voor de kalkoen van Martha, kijk op de volgende website: http://www.marthastewart.com/article/pom-pom-tom-decoration

A few months ago I saw on the site of Martha Stewart a nice project: a pom pon turkey. In my stuff I found a pom pon and I started with the project. But because I didn't had the right material for the legs, I made my own version.

Hi!

Herfst

Mijn laatste herfstcreatie is eigenlijk heel eenvoudig, maar ziet er door het lijstje best gelikt uit.

My last autumn creation is simple, but also charming because of the frame.

Creatieve zondag

Vandaag was een uitermate creatieve dag met een minder leuk einde. Nadat ik het hele huis aan kant had gemaakt, heb ik appelflappen gebakken, rice crispies met chocolade en marshmallows gemaakt en chocoladeworst met stukjes sinaasappel, abrikozen, biscuits, amandelen en pistachenoten. Daarna ben ik gaan schilderen aan mijn grote schilderij, heb ik verfafdrukken gemaakt met behulp van bladeren uit het boek van Lotta Jansdotter en wilde ik een linostempel maken. Tijdens het gutsen, in een luttele seconde van overmoedigheid, heb ik mij gruwelijk in mijn vinger gejast. Net onder mijn nagel. De parketvloer onder het bloed. Door de warmte leek het erger dan het was. Een gewone pleister volstond gelukkig. Het betekende wel het einde van mijn creatieve dag. Voorlopig houd ik het maar bij handwerken.

Today was a good day to do some baking and painting. After I cleaned the house I've made some rice crispies with chocolate and marshmallows. And a 'chocolate sausage' with pieces of orange, apricots, almonds, pistachios and biscuits. I did some painting on my big artwork, I've made some prints with paint and plants from the book of Lotta Jansdotter and I was making a stamp with lino. During doing that, I cut myself in my finger instead the lino, just under my nail. The floor under the blood. Because of the warmth it seemed worser than it looked. Fortunately, a normal plaster was enough. It meant the end of my creative day. For now and the near future, I only do still some needlework I guess.

Magneetjes

Struinend door de stad op zoek naar vernis of eventueel glanzende verf voor het beschilderen van de houten kralen, stuitte ik in de speelgoedwinkel op een setje met benodigdheden voor het maken van magneetjes. Erg leuk en dus gekocht. Thuis moest dit direct worden uitgeprobeerd en zie hier het resultaat. Het zijn platte doorzichtige knikkers die aan de onderkant beschilderd zijn en op een magneetje zijn geplakt.

Ehm..zou ik in een stippenperiode zitten? ;)

P.S. Mijn moeder vond ze erg leuk. Dus had ze meteen een cadeautje voor moederdag!

Searching in the city where I was looking for shiny paint or varnish, I saw a set with materials to make magnets in a toy store. Always nice, so I bought it. At home I couldn't wait. Here are the results. Ehm.. I think I'm in a dot period.
My mother liked the magnets. So she had instantly a present for mothers day.

Fotolijstjes!

Nog meer zelfgemaakte fotolijstjes!

More handmade photo frames!

Schilderij

Vorig jaar ben ik begonnen aan een doek van 1 bij 1 meter. Het is nog lang niet af, maar het is alvast iets. Ik ga nu de details in het werk aanbrengen: het rode fietsje op de hoek, de drie groene bomen, de kleurige gordijntjes en luikjes aan de ramen, de waslijn met zomerkleren en de vele antennes op de daken. Ik ben benieuwd hoelang ik er over ga doen.

Last year I've started to paint this small Greek village on canvas. I's 1 by 1 metre. I'm not finished yet. Now it's time to paint the details: a red bicycle on the corner, three trees, the colourful curtains and shutters, a clotesline and many antennas on the roofs. I'm wondering how long it takes.

Oost, west, thuis best

© Acrylverf op canvas.