18 april 2010

Tafelkleed

Een van mijn vroegste jeugd- herinneringen: gruwelen van een bakje gevuld met griesmeelpudding. Van mijn ouders moest ik het als 4-jarige opeten, maar na drie dagen kregen ze eindelijk door dat ik het toetje echt niet lustte. (Wellicht was het toen al een signaal. Sinds veertien jaar heb ik een lactose-intolerantie.) Zo'n traumatische ervaring zou ik mijn kinderen niet aan doen. Proberen moet, maar iets tegen heug en meug opeten zeker niet. Lang geleden heb ik mijn herinnering vastgelegd op canvas. Ik vind het geen somber schilderij, integendeel. Mijn moeders tafelkleed is namelijk mijn favoriet. Inmiddels is het kleed, dat zomers buiten op de tafel ligt, verbleekt door de zon. Maar door het schilderij, vergeet ik de kleuren nooit meer.
One of my earliest youth memories: eating semolina pudding. Brr..disgusting! I was four and my parents told me to eat it up. After three days trying after dinner, they finally found out that I really disliked it. (Maybe it was a sign. Since fourteen years I have an intolerance for lactose and I don't eat dairy food.) Such traumatic experience, I wouldn't dare to put on my own children. They have to try, but if they don't like it it's not a big deal. A long time ago I painted my memory on canvas. The painting is not sad at all. It's because my mothers table cover. It's my favorite. In the summer, it's outside over the garden table. The sun has washed it over the years. Through the painting, I will never forget the colours.

Bloem

Gewoon een mooie bloem.
Just a beautiful flower.


26 maart 2010

Mooi

Mooi vind ik de borduurkunst van de Japanse kunstenaar Takashi Iwasaki. Het is met de hand gemaakt en dit werk heet 'Nyokinyokinijiirokousen'. Geen idee wat het betekent. Helaas bood de vertaalmachine van Google ook geen uitkomst. Maar het geeft verder niets, ik kijk gewoon naar wat ik zie.
The embroidery art of the Japanese artist Takashi Iwasaki is beautiful. It's hand embroidered. The title of this work is 'Nyokinyokinijiirokousen' and I've no idea what that means. Unfortunately the translator of Google couldn't help me too. But that's not a big deal, I focus myself on what I see.

Zie/See:http://www.takashiiwasaki.info/

24 maart 2010

Paasboom

Ook al duurt Pasen nog even, toch ben ik druk in de weer met paasversieringen zoals deze takken met gekleurde eieren en zelfgemaakte papieren vogels. De net aangeschafte handpons werkt toch niet zoals ik wil. Met behulp van een hamer krijg ik na een minuutje slaan nog geen gaatjes door het papier. Of de pons werkt niet naar behoren of ik heb kippenkracht. (Ik vermoed dat laatste.) Nu heb ik de gaatjes maar met een perforator gemaakt. Lukt ook wel aardig!
I'm busy with the Easter decorations, like the paper birds. I used the hand punch for the first time but it doesn't work as I expected. After one minute beating with the hammer on the punch, I still didn't made holes in the paper. I think it's because I've got chicken force. I made the holes now with a perforator. Fortunately it also works.

23 maart 2010

Kinderboeken

Ook al behoor ik alweer 14 jaar tot de volwassenen, ik ben dol op kinderboeken. Eén van mijn favoriete boeken is 'De Wonderbaarlijke reis van Edward Tulane', geschreven door Kate DiCamillo. Het boek gaat over een konijn met een koud hart dat wel erg tevreden met zichzelf is. Door een ongelukje belandt hij op de vuilnisbelt, op de bodem van de zee en meer. Tijdens de ontberingen op zijn reis ontdooit langzaam zijn hart en ontdekt hij liefde en empathie voor de ander. De illustraties zijn prachtig en gemaakt door Bagram Ibatoulline.
One of my favourite children books is 'The Miraculous Journey of Edward Tulane, written by Kate DiCamillo. It's about a rabbit with a frozen heart and he is very satisfied with himself. Through an accident he arrives at the bottom of the sea, on a dumping ground and more. During his dangerous trip his heart is melting bit by bit and he discovers love and empathy for others. The illustrations are beautiful and made by Bagram Ibatoulline.

Zie/See: http://www.edwardtulane.com/

22 maart 2010

Zandtekening

Laatst kreeg ik een filmpje opgestuurd waarin een meisje een tekening maakt op een lichtbak met zand. Ik keek mijn ogen uit. Dit had ik nog nooit gezien. Ik wist niet dat je op deze manier kon tekenen, maar ik was vooral geïmponeerd door dat meisje. Wat kan zij tekenen!

Look at this video. A girl makes a marvellous sand drawing. I never seen this before.

13 maart 2010

Vreemde vogel

Enkele maanden geleden zag ik op de website van Martha Stewart een leuk project: een pomponnen kalkoen. Omdat ik nog een pompon had liggen (die ik trouwens voorheen altijd 'pompoen' noemde), begon ik aan het project. Maar omdat ik niet het goede materiaal had voor de pootjes heb ik er maar mijn eigen variant van gemaakt. Voor de kalkoen van Martha, kijk op de volgende website: http://www.marthastewart.com/article/pom-pom-tom-decoration
A few months ago I saw on the site of Martha Stewart a nice project: a pom pon turkey. In my stuff I found a pom pon and I started with the project. But because I didn't had the right material for the legs, I made my own version.

Hoe ik de wereld vroeger zag

Als kind had ik een levendige fantasie. Dat was nodig om de wereld om me heen, door volwassenen gemaakt, te kunnen begrijpen. Toen er nieuwe snoepautomaten op de markt kwamen, zoals hiernaast te zien, dacht ik dat elke klant bij zijn aankoop een gratis armband kreeg. De slavenarmband van mijn moeder leek er namelijk precies op. Voordat ik ook maar van 'Sjakie en de chocoladefabriek' had gehoord dacht ik dat buizen, die aan de buitenkant van fabrieken waren bevestigd, dienden om mensen te vervoeren. Ze leken op glijbanen in het zwembad. Ik zag gezichtjes in voor- en achterkanten van auto's. Sommige stonden blij en andere nors. Tenslotte verstond ik stukjes van liedjes helemaal verkeerd. Zo dacht ik bij 'Staying Alive' van de Bee Gees 'Stenaline te horen. Bij 'Smouth Operator' van Sade hoorde ik altijd 'touroperator'. Blijkbaar had ik als kind iets met reizen. Het verkeerd verstaan van tekst in liedjes overkomt volwassenen trouwens ook. Herkenbaar? Het fenomeen heet 'mondegreen'.
'Onze Taal' heeft Nederlandse Mondegreens verzameld op de website: http://www.onzetaal.nl/ot/mondegreens/index.php?naam=*&artiest=-&zoekterm

Content

Ik ben erg content met mijn nieuwe stempelsetje (links een uitprobeersel) en gekleurd papier. Ik vroeg me altijd af waar je mooi papier kon kopen dat ook nog eens stevig was. In de hobbywinkel vond ik het antwoord: scrappapier. Natuurlijk, dat ik daar niet eerder aan had gedacht! Ik heb een dik blok gekocht (Citrus Paper Stack van het merk DCWV) met veel verschillende kleuren en designs. Ook heb ik een handpons gekocht, maar dat heb ik nog niet uitgeprobeerd. Ik ga het waarschijnlijk voor het eerst gebruiken voor de zelfgemaakte figuurtjes in de paasboom.
I'm very happy with my new stamp set (above I gave it a try) and coloured paper. I was always wondering where I could buy beautiful but heavy paper and in the hobby store I found the answer: scrap paper. Off course! I bought the Citrus Paper Stack of DCWV with lots of colours and designs. I also bought a hole punch, but I've to try it yet. Probably I use it for the first time when I make decorations for the easter tree.

10 maart 2010

Vakantie

Ik ben niet zo'n vakantieganger. Dat wil zeggen: ik vind reizen leuk, vooral naar Frankrijk en Italië, maar ik neem er sinds een paar jaar de tijd niet meer voor. Naast werk ben ik druk met een studie en ik heb een vriend die ondernemer en workaholic is. Maar ik heb nog zoveel uur staan dat ik zeven hele weken op vakantie zou kunnen. In juni heb ik alvast twee weken vrij genomen voor een creabea-vakantie. Dat wil zeggen: alle (nou ja, niet alle) projecten die nog op mijn lijstje staan afmaken. Een greep uit het geheel: sieraden maken, houten doosjes beschilderen en van binnen beplakken, mijn schildersdoek van 1 bij 1 meter af schilderen, kaarten maken, een knuffelaap maken uit een ongedragen kniekous en verwoede pogingen doen om toch te leren haken. Ik wil zo'n gekleurde granny deken maken! De wil is er, nu de vaardigheden nog! Momenteel ben ik door drukte even uit geknutseld. In de vakantie kan ik mooi voorwerken, zodat ik daarna weer even vooruit kan met ideeën posten.
I'm not going often on vacation. I love it, especially France and Italy but besides work I'm busy with my study and my boyfriend is an entrepreneur and also a workaholic. So organising a vacation is tricky. I've got so many hours that I could seven weeks long on a holiday. In june I'll take two weeks, so that I can do a lot of crafting. Things on my list are for example: making jewellery, painting boxes, making cards and learning to crochet. I want to make a full-coloured granny blanket! The will is present, just still the skills! Hopefully I can make enough, so that I can show you my ideas for a while.

24 februari 2010

Plattegrond

Net toen ik uit Amsterdam verhuisde, kwam 'De zachte atlas van Amsterdam' van Jan Rothuizen uit. Deze kunstenaar heeft tijdens wandelingen door de stad genoteerd wat hij zag, dacht en voelde. Dat heeft unieke, zeer gedetailleerde plattegronden opgeleverd. Ook heeft hij tekeningen gemaakt van onder andere het mortuarium, de Albert Heijn op het Museumplein en De Nederlandse Bank. De plattegronden in de stad zijn voor mij een feest van herkenning. Op de tekeningen staan ook grappige details en 'wist-je-datjes'. Voor een voorproefje, kijk op zijn website:http://www.janrothuizen.nl/
Just when I left Amsterdam and moved to a small village, I saw 'De zachte atlas van Amsterdam' in the bookstore. The book full with maps of Amsterdam is made by Jan Rothuizen. This artist made notes and pictures during his walks in the city. The maps are unique and very precisely. He made also pictures of the mortuary, the big supermarket at Museumplein, the Dutch Bank and more. When I studied the maps, I recognised a lot. But there are also funny details and interesting information. Visite his website for more information and maps at:http://www.janrothuizen.nl

Papieren vogel

Een voorbeeldje uit het boek dat ik gisteren heb gekocht. Hij is iets anders geworden dan die van de instructie. Ik had namelijk iets fout gedaan, dus moest ik wat variëren. Maar ik vermoed dat het jullie niet opvalt.
Just an example of a bird. I made it out the new book. It's a little bit different because I made a mistake. But I guess you don't see it.

23 februari 2010

Prachtig papier

Vandaag was ik in de boekwinkel om een leuk cadeau uit te zoeken voor een vriendin, maar ik kwam natuurlijk ook weer met een boek voor mezelf naar buiten. Erg leuk, het boek 'prachtig papier' van Clare Youngs. Met mooie ideeën en projecten, zoals kaarten, mobiles voor kinderkamers, bloemen van krantenpapier en waxine-lichthouders. Gebiologeerd keek ik naar de gaatjespons. Die moet ik hebben, net als mooie velletjes papier! Weer een reden om de hobbywinkel te bezoeken. Ik zal snel iets laten zien van wat ik heb gemaakt.
Today I went to the bookstore for a present of a friend. I bought also a book for myself. It's almost impossible for me to leave the store without something. This book 'prachtig papier' is written by Clare Youngs. It contains beautiful ideas and paper projects. For example cards, present boxes and flowers of newspaper. Interesting is the punch to make holes in paper. I need to have that too, just like pieces of beautiful paper. Soon I'll show you something.

10 februari 2010

20 januari 2010

Verslaving

Sinds dit jaar heb ik een nieuwe verslaving. Eentje, waar ik eerst erg aan moest wennen. Maar tegenwoordig gaan er hele zakken in. Waar ik het over heb? Groentechips.
Ik kan op één dag wel een hele zak op. Om het nog een beetje voor mezelf goed te praten: die zak is natuurlijk voor de helft gevuld met lucht! ;) Vooral wortel en pastinaak kan ik niet weerstaan. Om nooit zonder een zak te zitten, overweeg ik om zelf groentechips te maken. Het enige dat mijn verslaving nog in toom houdt, is het gebrek aan de frituurpan die voor het bakken nodig is. Hoewel, mijn gedachten slaan alweer op hol..ik kan de chips misschien ook in de oven bakken? Daar heb ik dan helaas weer geen recept van. :( Alleen die van de frituurpan:

Ingrediënten
1 grote aardappel;
1 rode biet;
1 pastinaak;
1 schorseneer;
1 winterpeen (mijn eigen variatie, natuurlijk);

Schil de aardappel als enige en was daarna alle groenten goed. Snijd de ronde groenten in flinterdunne plakjes en de langwerpige groenten met de dunschiller in hele dunne repen. Laat alles op een schone theedoek of keukenpapier drogen. Dat drogen duurt ongeveer 2 uur.
Daarna verwarm je de frituurpan met schoon vet op 180 graden. In korte tijd bak je een kleine portie chips krokant. Laat ze daarna uitlekken op keukenpapier, strooi er wat zout over en smikkelen maar!

Als iemand nog een recept weet voor de oven, dan hoor ik dat natuurlijk graag (het water loopt me alweer in de mond)!

I've got a new addiction: chips of vegetables. Especially baked carrot and parsnips (zijn dat pastinaken?). I found a Dutch recipe for baking vegetable chips in oil, with a deep-fry. But I'm looking for one for the oven. So if you know a recipe, let me know!

Synesthesie

In nummer 7 (2009) van het Flow Magazine, mijn favoriete tijdschrift, zat een kleurboekje bedoeld voor volwassenen. De afbeelding hiernaast is één van de kleurplaten. Omdat ik momenteel een scriptie schrijf over synesthesie (huh watte?) en ik zelf ook synestheet ben, leek het mij leuk om dit op deze manier kenbaar te maken.

Synesthesie betekent 'samen waarnemen' en is een bijzonder neurotisch verschijnsel dat waarschijnlijk bij 1 op de 20 mensen voorkomt. Een zintuig vangt een prikkel op en tegelijkertijd vindt er een waarneming in een ander zintuig plaats. De meest voorkomende variant is het waarnemen van kleuren bij het zien of horen van letters en cijfers. Deze variant heb ik ook (naast de variant dat ik getallen en maanden van het jaar in een denkbeeldige lijn 'zie' die ik vanuit meerdere perspectieven kan bekijken). De afbeelding laat ongeveer zien welke kleuren ik zie bij de letters. De kleuren verschijnen in mijn gedachten, vooral als ik in gesprek ben met iemand. Het gaat automatisch, onbewust en de kleuren zijn per letter of cijfer altijd hetzelfde. Synestheten weten meestal niet dat ze een bijzondere 'gave' hebben tot ze erover lezen of horen. Zo ging dat ook bij mij. Totdat ik een jaar geleden een recensie las over het boek 'The Frog who croaked Blue' van Jamie Ward. Laatst hield ik een presentatie op de academie voor Beeldende Vorming waar ik een docentenopleiding volg, en prompt bleken er na mijn presentatie twee mensen te zijn die dezelfde ervaring hadden als ik. Ze dachten, net als ik een jaar geleden, dat iedereen dit had. Synesthesie is dus best bijzonder. Andere vormen zijn het zien van kleuren bij muziek (zoiets als de kleuren uit de Windows Media Player, denk ik), klanken horen bij geuren of vormen zien bij het proeven van gerechten. Je kunt er meer over lezen op: http://www.synesthesie.nl/ Ook een heel fijn boek is 'Tussen zinnen, synesthesie of hoe de zintuigen werken' van Crétien van Campen die tevens de website heeft opgezet. Het boek is erg toegankelijk en staat vol met informatie en ervaringsverhalen.

Above you see an example of a neurological condition, named synaesthesia. I see colours as I hear or read words or numbers. On this colourplate I show you what I roughly 'see' in my mind. Each character corresponds with his own colour. Some characters are very clear, like the 'm' (red), 'n' (orange), 's' (blue) and 'u' (pink), others not. But I have a strong feeling of colours then, for example the 'g' and 'k' are a combination of black and green. Read more about this: http://en.wikipedia.org/wiki/Synesthesia

17 januari 2010

Collage

Collages maken gaat het best als je je gevoel volgt en niet teveel nadenkt. Ineens zag ik hier een vogeltje ontstaan. Misschien een beetje kinderlijk, maar aan de andere kant kun je dat ook gewoon à la Cobra noemen.
Making an artwork with mixed techniques works the best if you don't think to much. Just do! I suddenly saw here a little bird exists. Maybe it's a bit childish but at the other side we can call it also Cobra, I guess.

09 januari 2010

Slow Movement

Verhip, ik pas dan toch in een hokje! Dat hokje heet Slow Movement. Ik ben geen slak, integendeel. Deze stroming staat voor intenser leven en is momenteel een trend. Het gaat om authenticiteit, balans, genieten, onthaasting, kwaliteit en diepgang. Weg met de oppervlakkigheid en het gejakker in het leven. We gaan terug naar de kern. De trend begon met 'slow food' dat bij de meesten wel bekend is, maar heeft zich uitgebreid naar andere domeinen.

Ik kan me er helemaal in vinden: het leven met de seizoenen, koken met eerlijke en lokale ingrediënten, het wandelen in de natuur, het luisteren naar de stilte, viool spelen, schilderen en tijd vrijmaken voor mensen die echt belangrijk voor mij zijn.

06 januari 2010

Ecofabulous

Laatst heb ik een nieuw kookboek gekocht: 'Ecofabulous, koken in alle seizoenen' van Lisette Kreischer. Hierin staan veganistische recepten. Zelf ben ik geen veganist, maar ik vind het wel heel belangrijk dat we respectvol omgaan met plant en dier. Ik wil niet meedoen aan de massaproductie (zie de documentaire 'Our Daily Bread' bijvoorbeeld), ik wil geen producten eten die mijn overgrootmoeder niet zou herkennen als voedsel. Al die additieven zoals E-nummers, geraffineerde suiker en overmaat aan vet, zijn aan mij niet meer besteed. Dat is mijn goede voornemen voor 2010! Consumenten moeten objectiever worden voorgelicht, zodat zij beter eigen keuzes kunnen maken van wat ze willen eten. Een programma als 'De Keuringdienst van Waarde' draagt hieraan bij, maar ook mensen zoals Kreischer die enkel kookt met plantaardige en eerlijke ingrediënten. Er staan niet alleen verrassende recepten in haar boek maar ook styling- en beautytips!
Een andere reden waarom ik het kookboek heb aangeschaft is vanwege mijn lactose-intolerantie en overgevoeligheid voor teveel suiker en vet. Zuivelproducten in recepten vervang ik geregeld door sojaproducten, maar ik wist bijvoorbeeld niet hoe ik slagroom kon vervangen. Blijkbaar bestaat er ook sojaslagroom. Dat weet ik nu middels het boek. Fijn!
Mensen denken al gauw bij 'veganisten': 'aha, dat zijn de geitenwollentypes!', maar Kreischer laat in haar boek juist het tegenovergestelde zien. Het is hip en juist van deze tijd. Als bedenker van Rosie and The Cupcake Factory zet zij een trend in op het gebied van milieuvriendelijk en bewust leven. Het boek is echt een aanrader!

Meer info: